Laatst vroeg iemand mij:
“Hoe gaat dat nou precies in zijn werk? Hoe ontvang jij die boodschappen?”

Dat is niet eenvoudig uit te leggen, omdat er vaak niets zichtbaar is. De stroom komt wanneer hij komt. Soms word ik ’s nachts om vier uur wakker en voel ik hoe de informatie in de energie bij mij binnenkomt. Dan voel ik de drang om mijn bed uit te gaan en alles op te schrijven. Maar het proces verloopt nooit helemaal hetzelfde.

Soms ontstaat er een vraag in mijn hart die mij diep raakt en een enorm vuur op doet laaien in mij. Tegelijkertijd ervaar ik dat “ik” niet degene ben die de vraag stelt: ik ben de observator. De energie die de vraag in zich draagt, blijkt ook meteen het antwoord te zijn. Dan voel ik hoe een veld van informatie zich wil vormen, zichtbaar wil worden in woorden of beelden. Het is dezelfde krachtige, creatieve energie als wanneer ik schilder: golven die mijn kleine persoonlijke ik overstijgen en me meenemen waaraan ik mij over kan geven in vertrouwen. Ik weet dan dat er iets bijzonders geboren wil worden dat waardevol en liefdevol is.

Die energie herken ik als het trillingsveld van Morya. Het is alsof mijn bewustzijn en zijn bewustzijn op dat moment verweven worden. Ik ben dan een kanaal, een vertaler. Wat ik ontvang is als een kwantum-informatie-pakketje dat in woorden mag worden omgezet. Soms kost het dagen om de juiste woorden te vinden, soms stromen ze in één keer moeiteloos door me heen — woorden die ik zelf nooit zou kiezen, maar die precies kloppen.

Dit kan midden in de nacht gebeuren, maar ook gewoon overdag of vlak voor het slapen. Het komt wanneer het komt. Ik heb niet het gevoel dat ik me er zelf helemaal voor hoef af te stemmen — het is eerder alsof ik afgestémd word.

Mensen vragen mij wel eens of ik een medium ben, of ik contact maak met overledenen of in de toekomst kan kijken. Dat is niet mijn weg en daar houd ik mij liever niet mee bezig. Alleen als het dient dan mag ik soms weten en worden er dingen getoond, om mij voor te bereiden of inzicht te kunnen bieden.

Ik noem mijzelf helderwetend. Maar dat betekent niet dat ik altijd alles weet van mensen. Integendeel: ik weet alleen wat ik mág weten. En dat is altijd als het een hoger doel dient. Als iemand bij mij komt voor hulp, gaan de deuren open en krijg ik toestemming om even mee te kijken of te voelen. Maar verder is het heerlijk rustig vanbinnen en ben ik in mijn eigen energie en laat ik alles wat niet van mij is met veel plezier los.

Iedereen draagt dit vermogen in zich: helder weten, voelen, zien of ruiken. Geen mens is daarvan uitgezonderd. En bij sommigen is het iets meer “ont-wikkeld” dan bij anderen.

Dit innerlijk weten is namelijk niet verdwenen, maar slechts bedekt door oude emoties en patronen die in ons lichaam zijn opgeslagen. Angst, boosheid of verdriet kunnen als een sluier voor ons hart en onze geest liggen. Wanneer we deze lagen stap voor stap loslaten, opent zich vanzelf opnieuw de deur naar dat innerlijk weten.

“In mijn blog ‘Deur naar innerlijk weten’ deel ik hoe ik mijn eigen fijngevoeligheid heb ontwikkeld. Misschien herken jij er ook iets van in jezelf.”

Amara